รังสีไอออไนซ์และฟิวชั่นแสนสาหัส

รังสีไอออไนซ์ทำลายโมเลกุลและเซลล์ และความเสี่ยงขึ้นอยู่กับปริมาณ ชนิด และเงื่อนไขของการสัมผัส

การป้องกันผสมผสานเวลาที่ลดลง ระยะทางที่เพิ่มขึ้น และเกราะป้องกันที่เหมาะสมโดยไม่ต้องเปลี่ยนการควบคุมปริมาณยา

นิวเคลียสของแสงรวมกันเป็นนิวเคลียสที่หนักกว่า และปล่อยพลังงานออกมาที่อุณหภูมิสูงมาก

ฟิวชั่นให้พลังแก่ดวงดาว บนโลก ปฏิกิริยาที่ได้รับการควบคุมจำเป็นต้องกักขังพลาสมาร้อน

อนุภาคมูลฐานไม่มีโครงสร้างภายในที่สังเกตได้ในระดับที่พิจารณา และปฏิปักษ์มีประจุตรงกันข้าม

เมื่ออนุภาคมาพบกับปฏิปักษ์ การทำลายล้างจะเกิดขึ้นได้ด้วยการเปลี่ยนพลังงานนิ่งไปเป็นอนุภาคและการแผ่รังสีอื่นๆ

ระยะเวลาของการได้รับรังสีไอออไนซ์